Efekt Halla

zjawiska-pl

Efekt Halla to zjawisko fizyczne, odkryte w 1879 roku przez Edwina H. Halla (wówczas studenta). Polega na tym, że w przewodniku z prądem umieszczonym w polu magnetycznym powstaje poprzeczne napięcie elektryczne.

Niech przewodnik będzie prostopadłościanem o bokach a,b,c takich, że a > b > c. Jeśli wzdłuż przewodnika (równolegle do a) płynie prąd i (nadając nośnikom prądu prędkość unoszenia {vec v_u}, zaś prostopadle do powierzchni przewodnika (równolegle do c) przebija go pole magnetyczne o indukcji {vec B}, to na elementarne nośniki prądu o ładunku q działa siła Lorentza:

{vec F} = q {vec v_u} times {vec B}

odchylając te ładunki do jednej ze ścianek. W ten sposób między tą ścianką a ścianką do niej przeciwną wytwarza się różnica ładunków, a więc i różnica potencjałów. W ten sposób między tymi ściankami powstaje pole elektryczne o natężeniu {vec E}, i na kolejne nośniki działa siła wypadkowa:

{vec F} = q {vec v_u} times {vec B} – q {vec E}

W pewnym momencie ustala się równowaga, kiedy siła Lorentza i siła Coulombowska się znoszą. Wspomniany potencjał, powstały wówczas między ściankami przewodnika, nazywany jest potencjałem Halla. Mierząc go można m.in. określić wartość indukcji {vec B} pola magnetycznego (podstawa działania hallotronu).

Źródło: wikipedia.org

hastagi na stronie:

#efekt halla #hallotron zjawiska fizyczne #efekt halla wikipedia

Authors

Related posts

Top