Halo

Halo (od greckiego hálos – tarcza słoneczna) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz), pierścień widoczny wokół...

Halo (od greckiego hálos – tarcza słoneczna) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz), pierścień widoczny wokół Słońca lub Księżyca. Część nieba wewnątrz kręgu jest wyraźnie ciemniejsza niż na zewnątrz.

Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego (cirrostratus) lub we mgle lodowej.

Najczęściej występuje tzw. małe halo o promieniu 22° powstające przez załamanie na powierzchniach kryształków o kącie łamiącym 60°. W atmosferze polarnej lub w przypadku atmosfer planetarnych możliwe są okręgi halo o innych promieniach jeżeli kryształki lodu mają kształt inny niż sześciokątne igiełki (np tworzy sześciany).

Rzadziej widoczne bywa duże halo o promieniu 46° powstające podczas załamania światła na krawędziach kryształków wzajemnie do siebie prostopadłych (kryształki lodu mają budowę graniastosłupa prostego o podstawie sześciokątnej).

Czasem zamiast kręgów widoczne są łuki, słupy lub tzw. słońca poboczne (ale te słupy, łuki, i słońca poboczne nie są zjawiskiem halo).

Źródło: wikipedia.org

ostatnio znaleziono:

Rozwiń TAGI

Related posts:

  1. Piorun Piorun Piorun Piorun – wyładowanie elektr. w atmosferze ziemskiej zachodzące wewnątrz chmury burzowej, między chmurami lub między chmurą a powierzchnią ziemi. Do najczęściej występujących i najlepiej znanych należą wyładowania liniowe......
  2. Wieniec Wieniec Wieniec jest to jedna lub kilka serii barw pierścieni o małym promieniu, otaczających bezpośrednio tarczę ciała niebieskiego lub sztucznego źródła światła. Pierścień wewnętrzny jest fioletowy albo niebieski, a pierścień......
  3. Efekt Meissnera Efekt Meissnera – zjawisko polegające na całkowitym wypychaniu pola magnetycznego z nadprzewodnika, odkryte w 1933 roku przez Walthera Meissnera i Roberta Ochsenfelda. Zjawisko Meissnera jest podstawą do określenia, czy dany......

RozwiD TAGI