Rozpraszanie Rayleigha
Rozpraszanie Rayleigha (od nazwiska Lorda Rayleigha) to rozpraszanie światła na cząsteczkach o rozmiarach mniejszych od długości fali rozpraszanego światła. Występuje przy rozchodzeniu się światła w przejrzystych ciałach stałych i cieczach, ale najbardziej efektownie objawia się w gazach. Rozpraszanie Rayleigha na cząsteczkach atmosfery jest przyczyną błękitnego koloru nieba.
Intensywność rozpraszania zależy od rozmiaru cząsteczek, długości fali światła. W szczególności, w przypadku rozpraszania Rayleigha, współczynnik rozpraszania i natężenie rozpraszanego światła są odwrotnie proporcjonalne do czwartej potęgi długości fali światła (zależność znana jako prawo Rayleigha).
Współczynnik rozpraszania Rayleigha ks wyraża się wzorem:
k_s = frac {2 pi^5} {3} n left( frac {m^2 - 1} {m^2 + 2} right)^2 frac {d^6} {lambda^4}
Gdzie:
n - liczba cząstek rozpraszających
d - średnica cząstek
m - współczynnik załamania
λ - długość fali
Silna zależność intensywności rozpraszania od długości fali (~λ-4) oznacza, że światło niebieskie jest rozpraszane silniej niż czerwone. Przy przejściu promienia przez atmosferę będzie to oznaczać, że fotony niebieskie są rozpraszane silniej niż fotony o większej długości fali. W rezultacie rozproszone światło niebieski dociera do nas ze wszystkich stron nieba, podczas gdy inne długości fali rozchodzą się prosto od słońca, rozpraszane w znacznie mniejszym stopniu.
Rozpraszanie światła na cząsteczkach o rozmiarach porównywalnych lub większych od długości fali świetlnej opisuje teoria Mie.
Źródło: wikipedia.org
Zdjęcie: Zachód słońca kolorowany przez rozpraszanie Rayleigha
Uważasz że ciekawe, kontrowersyjne? Umieść link na Twojej stronie, blogu.
Wystarczy skopiować poniższy kod (Ctrl+C aby skopiować)
Umieść link na forum:
Umieść link na forum wersja 2:
Link bezpośredni:
