Rozpraszanie Rayleigha

Rozpraszanie Rayleigha

Rozpraszanie Rayleigha (od nazwiska Lorda Rayleigha) to rozpraszanie światła na cząsteczkach o rozmiarach mniejszych od długości fali rozpraszanego światła. Występuje przy rozchodzeniu się światła w przejrzystych ciałach stałych i cieczach, ale najbardziej efektownie objawia się w gazach. Rozpraszanie Rayleigha na cząsteczkach atmosfery jest przyczyną błękitnego koloru nieba.

Intensywność rozpraszania zależy od rozmiaru cząsteczek, długości fali światła. W szczególności, w przypadku rozpraszania Rayleigha, współczynnik rozpraszania i natężenie rozpraszanego światła są odwrotnie proporcjonalne do czwartej potęgi długości fali światła (zależność znana jako prawo Rayleigha).

Współczynnik rozpraszania Rayleigha ks wyraża się wzorem:

k_s = frac {2 pi^5} {3} n left( frac {m^2 – 1} {m^2 + 2} right)^2 frac {d^6} {lambda^4}

Gdzie:

n – liczba cząstek rozpraszających

d – średnica cząstek

m – współczynnik załamania

? – długość fali

Silna zależność intensywności rozpraszania od długości fali (~?-4) oznacza, że światło niebieskie jest rozpraszane silniej niż czerwone. Przy przejściu promienia przez atmosferę będzie to oznaczać, że fotony niebieskie są rozpraszane silniej niż fotony o większej długości fali. W rezultacie rozproszone światło niebieski dociera do nas ze wszystkich stron nieba, podczas gdy inne długości fali rozchodzą się prosto od słońca, rozpraszane w znacznie mniejszym stopniu.

Rozpraszanie światła na cząsteczkach o rozmiarach porównywalnych lub większych od długości fali świetlnej opisuje teoria Mie.

Źródło: wikipedia.org

hastagi na stronie:

#efekt rayleigha #zjawiska interferencyjne w rozpraszaniu cząstek #rozproszenie rayleigh #teoria rayleigha #rozpraszanie rayleigh #zjawisko rayleghta #zjawisko rozpraszania rayleigha

Authors

Related posts

Top