Zjawisko piezoelektryczne

Zjawisko piezoelektryczne

Zjawisko piezoelektryczne lub efekt piezoelektryczny to zjawisko fizyczne polegające na powstawaniu na przeciwległych ścianach niektórych kryształów ładunków elektrycznych przeciwnego znaku powierzchniach kryształu (zjawisko piezoelektryczne proste); a także: mechaniczna deformacja kryształu pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego (zjawisko piezoelektryczne odwrotne). Piezoelektryczność występuje w tych kryształach, które nie mają swojego środka symetrii, np. w kryształach kwarcu. Materiały takie nazywane są piezoelektrykami.

Piezoelektryki wykorzystywane są w różnych dziedzinach nauki i techniki. Najbardziej popularne to zastosowania to:

* w zapalarkach do gazu, zapalniczkach – uderzenie ciężarka rozpędzonego przez napiętą sprężynę a następnie zwolnioną przez zapadkę powoduje powstanie potencjału od kilku do kilkunastu kV i przeskok iskry elektrycznej

* precyzyjne wagi analityczne a także wagi domowe

* sterowanie pomiarem w tzw. mikroskopach STM czy AFM (ogólnie SPM).

* wkładki gramofonowe w popularnych gramofonach z lat 1950-1990, gdzie drgania igły gramofonowej przenoszone na kryształy piezoelektryka powodując powstanie napięć i uzyskanie sygnału dźwiękowego

Zjawisko piezoelektryczności zostało odkryte w 1880 roku przez francuskiego fizyka noblistę Pierre’a Curie, męża Marii Curie-Skłodowskiej.

Źródło: wikipedia.org

hastagi na stronie: